رد شدن و رفتن به محتوای اصلی

پست‌ها

از آرشیو

ژاک ریوتِ منتقد

او مدرن‌ترین منتقدان بودچند نکته‌ی کوتاه در اهمیت جایگاه ژاک ریوتِ منتقدمتنش را که در مورد روسلینی بود ــ احتمالاً کلیدی‌ترین نوشته‌ای که در دوران نقادی‌اش نوشت ــ با ایده‌ای طعنه‌آمیز شروع کرد: «شاید شما روسلینی را چندان دوست ندارید، یا سفر به ایتالیا را چندان جدی نگرفته‌اید، هرچند هیچوقت به قضاوت خود هم مطمئن نبوده‌اید و من در برابر تردید شما اینجا و در این نامه می‌خواهم بگویم که اگر چیزی به نام سینمای مدرن وجود داشته باشد، جز این نیست و شما قطعاً برای این ادعا شواهد بسیاری نیاز دارید.» و آنچه در ۱۶ بندِ بعدی این نوشته ــ نامه، نقد، مانیفست یا هر چیز دیگری که بخواهیم اسمش را بگذاریم ــ ظاهر می‌شود یکی از عمیقترین و پیچیده‌ترین تلاش‌های تاریخ نقادی برای پاسخ به این پرسش بود که «سینمای مدرن» چیست. فراتر از این، شاید به جرأت و تا آنجا که به قلمرو «نقد فیلم» مربوط می‌شود، این نوشته شاخصی برای تعریف «نقادی مدرن» نیز هست. آن نوع نقادی‌ای که بعدها در سنت کایه تداوم پیدا کرد، شاخ و برگ گسترد و بسیاری از جدال‌های دهه‌ی شصت به بعد تا به امروز را رقم زد. ریوت «نامه در مورد روسلینی» را در ۱۹۵۵ …

آخرین پست‌ها

خانه‌ی پدری

مکری و برزگر در «شیوه»ی تازه

مردد میان دو سو: ناهید و اسرافیل

سینمای ۲۰۱۷